من نمى‌دانم از کدام مصیبت‌هاى ملت و از کدام جنایت‌هاى شاه بنویسم، قلم من عاجز است. آیا جنایاتى را که در دانشگاه به دست دژخیمان شاه واقع شد، متذکر شوم یا از کشتارهائى که در سراسر ایران به امر این جنایتکار حرفه‌اى صورت گرفت؟ من قدرت ندارم جنایات سراسر ایران را که برادران و خواهران ما را به خاک و خون کشیده بشمارم. هر روز اخبار واصله ما را به جنایات بزرگ تازه‌اى آگاه مى‌گرداند، هر روز فرزندان اسلام به مصیبت‌هاى تازه‌اى مبتلا هستند. کار شاه و حکومت او به رسوائى کشیده شده است و در پناه کولى‌ها و اشرار جیره خوار مى‌خواهد خود را حفظ کند و در عین حال از فریبکارى دست نکشیده و مى‌خواهد با تشکیل حکومت به اصطلاح ملى و با تزهاى مبتذل و تبلیغات بى‌اساس و بیهوده ملت را اغفال کند و بعضى از شاهدوستان طرفدار آمریکا را برانگیخته که از طرفى مردم را از برکنار رفتن شاه بترسانند که با وضع جغرافیائى ایران اگر شاه برود مملکت مى‌رود و از طرفى براى نجات شاه به دوره گردى بپردازند و اشخاصى را از روحانى و سیاسى با خود همراه کنند، غافل از آنکه مردم چنان آشنا به مسائل سیاسى شده‌اند که این حرکات مذبوحانه را به چیزى حساب نمى‌کنند.

ملت ایران شاه را اساس تمام خیانت‌ها و جنایت‌ها مى‌داند

ملت ایران شاه را مى‌شناسد که اوست اساس تمام خرابى‌ها و خیانت‌ها و جنایت‌ها، اوست که ابرقدرت‌ها را بر شوون سیاسى و اقتصادى و نظامى و فرهنگى کشور مسلط نموده و با مهلت دادن به او کشور از دست مى‌رود. این طرح‌هاى خائنانه مملکت را به نیستى تهدید مى‌کند، این طرح‌ها از حلقوم طرفداران آمریکاست. ملت غیور ایران بپاخاسته تا کشور را از پرتگاه نیستى نجات دهد و دست غارتگران را کوتاه کند و طرح‌هاى خائنانه را بر هم زند. ملتى که در عزاى عزیزان خویش به سوک نشسته و تمام جنایات را از شاه مى‌داند، طرح سازش با شاه را چگونه مى‌پذیرد؟